رمز و راز و در پرده سخت گفتن درونمایه زبان اسطوره ایست. این زبان ذهن انسان را از ظاهر به باطن معطوف میکند و از گذشته ها به حال و از حال به آینده توجه میدهد و به درستی که بیانگر آرزوها ایدآل ها و آرمانهای یک قوم است. اسطوره ها غایت آرزوهای اقوام و آنچه ایشان به آن عشق میورزند و دوست میدارند تعریف میکند. شناخت اسطوره ها شناخت آرمانهاست و بی شک کاوه آهنگر از پرآوازه ترین اسطوره های پارسیست.

 ماجرای ضحّاک ماردوش از شنیدنی ترین داستانهای شاهنامه اثر حکیم ابو القاسم فردوسی، این شاعر آزاده ایرانی است که در آن به کاوه آهنگر اشاره میشود و فردوسی این شخصیت رادوباره می پروراند تا امروز ما از آزادگی و دادگری کاوه درس بگیریم و زیر پرچم ستم و بیداد نرویم. باهم به مروری کوتاه بر این داستان میپردازیم.

 مرداس از فرمانروایان قدرتمند عربی بود که پسری بد گوهر و بد ذات به نام ضحّاک داشت. ضحّاک با هم فکری اهریمن که درلباس پیرمردی خیرخواه بر او آشکار میشود، پر انگیزه به کشتن پدر و رسیدن به قدرت وفرمانروایی میشود و پدرش را که در حال نیایش از پای در می آورد.

ضحّاک این چنین بر تخت شاهی و فرمانروایی نشست می کند و به مدت هزار سال حکمرانی میکند. دوران حکومت ضحّاک دورانی تیره و سیاه بود. خرافات و گزند بر خردو راستی چیره گر شده بودند و بیداد و پلیدی ایران زمین را فرا گرفته بود. اهریمن روزی در لباس آشپز به دربار می آید. بعد از اینکه چیره دستی اهریمن در خوالیگری بردرباریان آشکار میشود وی را به آشپزخانه دربار راه می یابد. اهریمن پاداش خود رابرای مهارتش در خوالیگری بوسه زدن بر شانه های پادشاه- ضحّاک میخواند و درباریان به وی اجازه میدهند که شانه های ضحّاک را ببوسد.

 از جای بوسه ای که اهریمن بر شانه های ضحّاک میزند دو مار میرویند. ضحّاک درمانده به دنبال پزشک بود که اهریمن اینبار در لباس پزشک برای تیمار وی آشکار شده و به او میگوید که باید هر روز مغزدو جوان را برای آن دو مار پخت کنند و به آنان بخورانند.

منبع: سایت مجذوبان نور